سه شنبه ۲۳ تیر ۱۴۰۵
محمود بصل، سخنگوی سازمان امداد و نجات نوار غزه، یکی از هزاران روایت دردناک جنگ علیه غزه را بازگو کرد؛ داستان یاسمین، دختری که پس از ۸ ساعت تلاش از زیر آوار زنده بیرون آمد، اما فقط یک هفته بعد به شهادت رسید.
بصل گفت: یاسمین تصور میکرد خانهاش امنترین مکان است؛ به همین دلیل همه اعضای خانواده خود، ازجمله خواهران متاهل و همسرانشان و برادران متاهل همراه خانوادههایشان را به آنجا دعوت کرد؛ فقط یکی از خواهران وی در این گردهمایی حضور نداشت.
به گفته سخنگوی سازمان امداد و نجات نوار غزه، ساعت ۸ شب خانه هدف حمله قرار گرفت و همه افراد حاضر در آن به شهادت رسیدند؛ یاسمین تنها بازمانده این حمله بود که نیروهای امدادی پس از حدود ۸ ساعت تلاش طاقتفرسا، وی را زنده از زیر آوار بیرون آوردند.
با وجود این، یاسمین فقط یک هفته زنده ماند؛ وقتی خانهای در مجاورت محل اقامت موقت وی هدف حمله قرار گرفت، یاسمین هم به شهادت رسید.
بصل تاکید کرد با شهادت یاسمین، تمام اعضای این خانواده از ثبت احوال محو شدند و فقط همان خواهری باقی ماند که شب حمله نخست در خانه حضور نداشت؛ سخنگوی سازمان امداد و نجات غزه گفت: این یک داستان تخیلی نیست، بلکه فقط یکی از هزاران روایتی است که جنگ علیه نوار غزه بر جای گذاشته است.
جنگ غزه که از اکتبر ۲۰۲۳ (مهر ۱۴۰۲) آغاز شد، یکی از ویرانگرترین درگیریهای مدرن غرب آسیا بوده است؛ یکی از ابعاد کمتر مورد توجه این جنگ، حذف کامل نام برخی خانوادهها از ثبت احوال مدنی غزه است.
این پدیده یعنی خانوادهکشی Familicide زمانی رخ میدهد که تمام اعضای یک خانواده (هستهای یا گسترده) بر اثر حملهها به شهادت برسند و هیچ بازماندهای باقی نماند؛ این موضوع نهتنها یک آمار، بلکه نمادی از عمق فاجعه انسانی، از دست رفتن نسلها و نابودی خطوط خونی است.
عفو بینالملل در اکتبر ۲۰۲۳ اعلام کرد که فقط در ۱۰ روز اول جنگ، ۴۷ خانواده (بیش از ۵۰۰ نفر) کاملا نابود شدند؛ براساس گزارش اکتبر ۲۰۲۴ الجزیره، رژیم صهیونیستی ۹۰۲ خانواده را بهطور کامل نابود کرد؛ علاوه بر این، هزار و ۳۶۴ خانواده فقط یک بازمانده و ۳ هزار و ۴۷۲ خانواده فقط ۲ بازمانده دارند.
میدلایست مانیتور در نوامبر ۲۰۲۴ از حذف کامل نام هزار و ۴۱۰ خانواده اهل غزه بر اثر نسلکشی رژیم صهیونیستی خبر داد؛ این آمار به مرور افزایش یافت.
دفتر رسانهای غزه در ژانویه ۲۰۲۶ این آمار را تکمیل و اعلام کرد که بیش از ۲ هزار و ۷۰۰ خانواده غزه کاملا از ثبت احوال حذف شدهاند؛ برخی خانوادهها بیش از ۲۰ تا۳۰ عضو داشتهاند که بر اثر یک حمله هوایی یا بمباران به شهادت رسیدند.
علل اصلی حذف خانوادهها در غزه در جریان حملههای رژیم صهیونیستی عبارتند از:
حملههای هوایی گسترده و بمباران خانهها: بسیاری از موارد با بمباران خانههای مسکونی رخ داده است؛ گزارش عفو بینالملل ۵ مورد اولیه را مستند کرده که در آن خانوادهها در خانههای خود به شهادت رسیدند.
سیاستهای نظامی و تخریب زیرساختها: تخریب گسترده خانهها، بیمارستانها و پناهگاهها باعث شده خانوادهها در یک مکان جمع شوند و بر اثر یک حمله به شهادت برسند؛ گزارشها از استفاده از بمبهای سنگین (مانند MK-۸۴) خبر میدهند که قدرت تخریب بالایی دارند.
حذف کامل نام برخی از خانوادههای غزه توسط جنگ رژیم صهیونیستی پیامدهای مختلفی دارد که در زیر به آنها پرداخته شده است.
پیامدهای حقوقی:
نسلکشی (Genocide): برخی کارشناسان و گزارشها مانند گزارشهای سازمان ملل و تحلیلگران حقوقی این حذف خانوادهها را نشانهای از قصد نابودی فلسطینیها (مطابق کنوانسیون نسلکشی ۱۹۴۸) میدانند.
جنایتهای جنگی: نابودی عمدی غیرنظامیان و عدم تمایز بین اهداف نظامی و غیرنظامی، نقض پروتکلهای اضافی کنوانسیونهای ژنو است.
حق حیات و خانواده: این اقدامها حق تشکیل خانواده و ادامه نسل براساس ماده ۲۳ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی را نقض میکند.
پیامدهای اجتماعی:
نابودی خطوط خونی و هویت خانوادگی، یتیمان بیشمار که بدون حمایت خانوادگی باقی ماندهاند و از دست رفتن حافظه تاریخی و فرهنگی از طریق نابودی نسلها.
پیامدهای روانی:
ترومای جمعی عمیق در جامعه غزه؛ بازماندگان با غم از دست دادن کامل خانواده روبهرو هستند.
عفو بینالملل با ارائه شواهد محکمی از جنایتهای جنگی، خواستار تحقیقات مستقل شده است؛ دیدهبان حقوق بشر هم سیاستهای رژیم صهیونیستی را عامل فاجعه انسانی خوانده است؛ سازمان ملل نگرانی عمیقی از ابعاد انسانی ابراز کردهاند.
در عین حال، برخی کشورهای غربی ازجمله انگلیس در واکنشهای اولیه خود، بر حق دفاع رژیم صهیونیستی تاکید کرده و گزارشهای حقوق بشری را نادیده گرفته یا کماهمیت جلوه دادهاند.
حملههای مستمر رژیم صهیونیستی باعث شد ثبت دقیق مرگها دشوار شود؛ وزارت بهداشت غزه با وجود بمباران بیمارستانها و کمبود تجهیزات، آمار را بهروزرسانی میکند.
حذف نام خانوادههای غزه از ثبت احوال، فراتر از یک آمار، نماد عمق فاجعه انسانی جنگ است؛ این پدیده نشاندهنده از دست رفتن نسلها، نابودی هویت خانوادگی و میراث فرهنگی است؛ جامعه بینالمللی موظف است تحقیقات مستقل انجام دهد، مسئولیتپذیری را تضمین کند و از تکرار چنین فجایعی جلوگیری کند.
بدون عدالت و پاسخگویی، زخمهای غزه التیام نخواهد یافت.
انتهای پیام/
تمام حقوق برای محفوظ می باشد کپی برداری از مطالب با ذکر منبع بلامانع می باشد.
طراحی و توسعه: توسط تیم فنی دفتروکیل