خبرگزاری مهر – مجله مهر: حالا اردیبهشت بیشتر روزهای خود را طی کرده و به هفتههای پایانی نزدیک میشود تا رفته رفته نیمه دوم بهار ۱۴۰۵ هم سپری شود. سالی که برای ایرانیها با سختی و حماسه جنگ با آمریکا و رژیم صهیونیستی آغاز شد.
بعد از ۴۰ روز آتشبار سنگین و رسیدن به یک آتش بس نیمبند حالا همه ایرانیها در یک آماده باش همگانی به سر میبرند. شاید برای همین باشد که نه طوفانهای سنگین و نه حتی زلزله نسبتا شدید با عمق نزدیک، سه شنبه شب در پردیس و تهران هم نتوانست مثل سالیان قبل اهالی پایتخت را بترساند و آنها را راهی کوچه و خیابان کند. هفتهای که گذشت حواشی پرسروصدا کم نداشت از اعلام جرم علیه عباس عبدی به خاطر توهین به مردمی که ۷۰ شب در خیابان پای وطن ایستادند تا پاسخ و اعلام مواضع محکم ایران به امریکا و عصبانیت ترامپی که میخواست به ملت ایران تسلیم را جای توافق قالب کند؛ یا ربع پهلوی که همچنان با اسم نجات ایرانی وقاحت را در حق این خاک تمام کرد و مجددا در مصاحبههای خود رسما خواستار حمله به ایران شد و تقاضا کرد تا به اصطلاح خودش دشمنان ایران کار را تمام کنند. برای همین در دکه حاشیههای این هفته هم سراغ اخباری رفتیم که با وجود جالب توجه بودن شاید آن طور که باید به چشم خیلیها نیامدند.
مصادره اموال پنهانی یک وطنفروش!
یکی دو سالی است که برخی از چهرههای سرشناس ایرانی تصمیم گرفتند محبوب بودن خودشان را با منفور بودن در چشم مردم عوض کنند. یکی از این آدمها علی کریمی بود کسی که طی چند سال گذشته همه تلاشش را کرد تا با همه وجود نمکدان بشکند و گوی سبقت وطنفروشی را با توهین به مقدسات و خیانت از دیگران برباید. اما بعد از جنگ تحمیلی سوم یکی از اتفاقات مثبتی که رقم خورد این بود که قوه قضاییه دستور مصادره اموال این خائنان را صادر کرد. در این هفته هم علاوه بر مصادره دو واحد لوکس از آپارتمان مجری اینترنشنال بخش دیگری از داراییهای علی کریمی نیز توقیف شد؛ اموالی که قوه قضاییه اعلام کرد کریمی سعی در پنهان کردن آنها را داشته است، تاجایی که در خبرها این طور اعلام شد:« دو واحد تجاری و ۴ واحد مسکونی از علی کریمی شناسایی و به دستور قضایی به نفع مردم توقیف شده است. یکی از املاک شناسایی شده یک پلاک ثبتی به نام هاوش، فرزند علی کریمی شامل دو واحد تجاری و ۴ واحد مسکونی است.»
اعتراف به کیش و مات شدن آمریکا!
بعد از قرار گرفتن کشور در شرایط جنگی این روزها بازار خواندن تحلیلهای داخلی و خارجی درباره وضعیت جنگ داغتر از همیشه است و همه ما بیشتر از قبل نقد و بررسیهای حوزه نظامی را دنبال میکنیم؛ اما یکی از مقالههایی که این هفته منتشر شد و خیلیها آن را مایه حیرت دانستند، مقاله رابرت کاگان در نشریه آتلانتیک بود. نویسندهای که او را یک نئوکان تمام عیار میدانند(بد نیست بدانید که نئوکانها جزوتندروهای امریکایی هستند که حتی در ماجرای اشغال عراق نقش قابل توجهی را اجرا کردند.) کاگان مقاله خود در آتلانتیک را با تیتر «کیش و مات شدن امریکا در ایران» منتشر کرد و نوشت: «اگر این وضعیت کیش و مات نباشد، بسیار به آن نزدیک است. در روزهای اخیر، گزارش شده که ترامپ از جامعه اطلاعاتی آمریکا خواسته است که پیامدهای اعلام پیروزی و خروج ساده را بررسی کنند. نمیتوان او را ملامت کرد. امید به فروپاشی رژیم، استراتژی درخور توجهی نیست… اما هرگونه راهحل به جز تسلیم عملی ایالات متحده خطرات بسیار جدیای در بر دارد.» مقالهای که در نهایت بسیاری آن را یک اعتراف بزرگ قلمداد کردند.
وحشت روی صفحه گوشی اسرائیلیها
یکی از اتفاقات جالبی که در چند روز گذشته رخ داد خبری از جانب اهالی رژیم صهیونیستی بود که از یک حمله سایبری گسترده خبر میداد و مایه وحشت اهالی فلسطین اشغالی شده بود؛ تاجایی که پیامکها تهدید آمیز زیادی که منتسب به ایران بود روی صفحه موبایل اسرائیلیها ظاهر شد. در این پیامکها آمده بود: «به شما قول داده بودیم که به زودی ستارههایی را در آسمان شب خواهید دید که ستاره نیستند… به زودی خورشید را در آسمان شب خواهید دید، اما…»
یک نگرانی جهانی برای تکرار کابوس کرونا
اگر بخواهیم سری به اخبار غیرنظامی و به دور از جنگ بزنیم چیزی که بیشتر از بقیه توجهمان را به خودش جلب میکند ماجرای شیوع بیماریای به نام هانتا ویروس است که حالا با دست به دست شدن خبر آن توجه همه مردم جهان را به خودش جلب کرده است و همه را نگران کرده که آیا این بیماری همانند کرونا قابلیت همه گیری شدید را دارد یا نه؟! ویروسی که میگویند منشا اصلی آن در جوندگان است و علائم اولیه آن هم میتواند شبیه به آنفلوآنزا باشد. با همه اینها در این هفته سازمان بهداشت جهانی با انتشار یک بیانیه گفت که با وجود انجام مراقبتهای لازم برای این ویروس خطرات ناشی از آن برای جمعیت جهان در سطح پایینی قرار دارد. حتی وزارت بهداشت خودمان در ایران هم اعلام کرد که شانس همهگیر شدن این ویروس چندان زیاد نیست و جای نگرانی چندانی نیست.
با جنگ ایران رنگ خوراکیهای ژاپنی پرید!
بعد از بسته شدن تنگه هرمز و نگرانی دولتهای جهان برای بالا رفتن قیمت سوخت و انرژی با گذر زمان رفته رفته میشود اثر آن را در چیزهای ریز و درشت زیادی دید که در گوشه و کنار دنیا و میان کشورهای مختلف جهان خودش را نشان میدهد. به عنوان مثال یکی از خبرهای حاشیهای پیرامون این موضوع که در شبکههای اجتماعی ایران دست به دست شد و واکنشهای زیادی داشت خبری درباره بسته بندی چیپسها در کشور ژاپن بود. ماجرا از این قرار بود که رویترز در خبری اعلام کرد که به دلیل کمبود نفت، ژاپن چاپ بستهبندی مواد غذایی خود را به صورت سیاه و سفید آغاز کرده است. یکی از این بسته بندیها هم مربوط به یک چیپس معروف ژاپنی مربوط میشد که تولیدکنندگان آن اعلام کردهاند؛ به دلیل اختلالات زنجیره تأمین ناشی از جنگ ایران، بستهبندی را به طور موقت به خاکستری تغییر میدهد و رنگهای معمولاً روشن و چشمنواز خود را در فروشگاههای سراسر کشور کنار میگذارد.
پرستویی: ترامپ و نتانیاهو را در میدان انقلاب در آکواریوم میگذارم
یکی از چهرههای هنر ایران که از آغاز جنگ علی رغم همه انتقاداتی که طی این سالها نسبت به وضع موجود در کشورمان داشت اما در جنگ پای وطنش ایستاد پرویز پرستویی بود. او از روز اول با حمایت از بچههای میناب و مردمی که در تمام این شبها در خیابان حضور پیدا کردند نشان داد که همه جوره مقابل دشمن خارجی کوتاه نمیآید. یکی از پستهای پر سر وصدای این بازیگر سینما مربوط به همین هفته بود. او در یکی از پستهایش در واکنش به توهمات نتانیاهو که گفته بود مردم ایران او را دوست دارند؛ نوشت: «ما که در ایران زندگی میکنیم، چنین چیزی رو که او میگه ندیدیم و نشنیدیم که عکسی از این دو نفر به دیوارهایی که از خاک متبرّک ایران ساخته شده نصب شده باشد. اگر این دو موجود که نه میتونم بگم آدم و نه میتونم بگم حیوان به دست من بیافتند، آنها را نمیکُشم. یکی از آنها را در میدان انقلاب و دیگری را در میدان آزادی در یک آکواریوم می گذارم تا زمانی که نفس می کشند…»
سازندگان انیمیشنهای لگویی چه کسانی بودند؟
همه ما خوب میدانیم که امریکاییها در دنیای رسانه به واسطه پولهای کلانشان یک غول بزرگ به حساب میآیند اما در جنگی که گذشت ایران با وجود امکانات کمتر درخشانتر از همیشه ظاهر شد تا جایی که به زعم بسیاری از مردم دنیا حتی جنگ رسانهای را هم در مقابل امریکا برنده شد. از توییتهای نقطه زن سفارتخانهها گرفته تا انیمیشنهای لگویی که مردم دنیا را شگفت زده کرد. انیمیشنهایی که تا مدتهای زیاد سازندگان آن گمنام بودند وگفته میشد که بیشترشان از بچههای دهه هشتاد هستند. اما در روزهای گذشته یکی از آنها به نام مهدی همت در مصاحبهای درباره ساخت این آثار حرف زد و انگیزهاش را این طور اعلام کرد: «میخواهم وقتی که بچههام بزرگ شدند و از من پرسیدند بابا وقتی جنگ شد، چه کار کردی؟ بتوانم یک جواب واقعی به آنها بدهم. ممکن است بگویند چرا ترامپ را مستقیم هدف گرفتی اما من فکر میکنم مردم از حرفهای مبهم خسته شدهاند؛ بعضی از آمریکاییها میگفتند ما خبر نداشتیم جنگ شده؛ حالا با این انیمیشنها دیدگاهشان تغییر کرد و بهتر میفهمند که چه اتفاقی افتاده است.»
