شنبه ۴ مهر ۱۴۰۵
بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر رژیم صهیونیستی در نهادی که با هدف جلوگیری از جنگ و مهار توسل به زور تاسیس شده است، در برابر مجمع عمومی سازمان ملل حاضر شد و پیجری را که با حملههای گسترده به این دستگاهها در لبنان در سپتامبر ۲۰۲۴ (شهریور/مهر ۱۴۰۳) مرتبط بود به نمایش گذاشت؛ بدین ترتیب، او وسیلهای را که با مرگ غیرنظامیان، نقص عضو و جراحتهای گسترده همراه بود، به ابزاری برای یک نمایش سیاسی بدل کرد.
این عملیاتی بود که بیروت آن را در شورای امنیت مصداق تروریسم و جنایت جنگی خواند.
۲ روز پیش از آن، دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا پشت همان تریبون ایستاده و آشکارا ایران را به «نابودی» تهدید کرده بود.
این اقدامها درست همزمان با آغاز بحث عمومی سالانه سازمان ملل صورت گرفت؛ جایی که آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل، هشدار داد که غیرنظامیان هدف قرار میگیرند، از گرسنگی بهعنوان سلاح استفاده میشود و حقوق بینالملل به حاشیه رانده شده است.
گوترش خطاب به مجمع گفت: صلح چیزی فراتر از نبود درگیری است؛ صلح یعنی مهار قدرت توسط قانون. او اضافه کرد که زور نمیتواند داور نهایی در تعیین این باشد که جان، حقوق و آینده چه کسانی اهمیت دارد.
چند روز بعد، همان تالار به صحنهای برای تهدید به نابودی و افتخار به حملههای نظامی تبدیل شد.
مواجهه نتانیاهو با اعتراضات و سالن خالی
حضور نتانیاهو در روز پنجشنبه، ۲۴ سپتامبر (۲ مهر) در بحبوحه خروج گسترده دیپلماتها آغاز شد و بخش زیادی از سالن مجمع عمومی خالی ماند.
او در واکنش به این موضوع، به کسانی که در حال ترک سالن بودند حمله کرد.
نتانیاهو با ادعای اینکه رژیم صهیونیستی از بسیاری از کشورهایی که نمایندگانشان سالن را ترک کرده بودند، محافظت کرده است، گفت: اگر بزدلان اخلاقی دیگری هنوز سالن را ترک نکردهاند، لطفا همین حالا این کار را انجام دهند.
همزمان با ورود نتانیاهو برای سخنرانی در مجمع عمومی سازمان ملل، اعتراضاتی در بیرون از محل برگزاری شکل گرفت و تظاهرکنندگان با سر دادن شعارهایی مانند «نتانیاهو، نمیتوانی پنهان شوی؛ تو به اتهام نسلکشی تحت تعقیبی»، خواستار پایان جنگ رژیم اشغالگر علیه غزه شدند.
بالیدن به یک جنایت جنگی
نتانیاهو در ادامه سخنرانی خود، به آنچه دستاوردهای نظامی رژیم صهیونیستی از اکتبر ۲۰۲۳ (مهر ۱۴۰۲) خواند، پرداخت.
او در مقطعی، یک دستگاه پیجر را بالا گرفت.
نتانیاهو با اشاره به حملههای پیجری سپتامبر ۲۰۲۴ در لبنان و در حالی که به عملیاتهای رژیم صهیونیستی علیه این کشور میبالید، گفت: آن پیجرها را به خاطر دارید؟ حزبالله قطعا آنها را به یاد دارد.
این اقدام، وسیلهای را که با یکی از بحثبرانگیزترین حملهها در جریان تشدید تنشهای رژیم صهیونیستی علیه لبنان در سال ۲۰۲۴ پیوند داشت، به ابزاری برای نمایش سیاسی در مهمترین گردهمایی دیپلماتیک جهان بدل کرد.
در ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۴ (۲۷ شهریور ۱۴۰۳)، هزاران دستگاه پیجر در سراسر لبنان منفجر شدند و روز بعد نیز موج دیگری از انفجارها از طریق بیسیمهای دستی رخ داد. مقامهای لبنانی گزارش کردند که طی این ۲ روز، دهها نفر کشته و هزاران نفر دیگر (ازجمله غیرنظامیان و کودکان) مجروح شدند.
نماینده لبنان چند روز بعد در شورای امنیت اعلام کرد که انفجار از راه دور هزاران دستگاه ارتباطی در خانهها، خیابانها، محلهای کار و مراکز خرید، مصداق تروریسم و بیشک جنایت جنگی محسوب میشود.
مقامهای حقوق بشری سازمان ملل نیز نگرانیهای حقوقی جدی در مورد این حملهها ابراز کردند و هشدار دادند که هدف قرار دادن همزمان هزاران دستگاه، بدون آگاهی از هویت دارندگان، موقعیت مکانی یا افراد حاضر در نزدیکی آنها، خطر نقض حقوق بینالملل بشردوستانه و قوانین حقوق بشر را بههمراه دارد.
حال، ۲ سال بعد، نتانیاهو آن دستگاه پیجر را از تریبون سازمان ملل بهعنوان نمادی از یک موفقیت نظامی به نمایش گذاشت.
تجاوز نظامی علیه ایران؛ یکی از «آسانترین تصمیمهای» نتانیاهو
نخستوزیر رژیم صهیونیستی در همان سخنرانی از تجاوزهای نظامی علیه ایران دفاع کرد.
نتانیاهو خطاب به سران جهان گفت: برای من، این یکی از آسانترین تصمیمهایی بود که در دوران نخستوزیری خود گرفتم.
نتانیاهو مدعی شد که اقدامهای رژیم صهیونیستی از کشورهایی که دیپلماتهایشان لحظاتی پیش از آن صحن را ترک کرده بودند، محافظت کرده است؛ او همچنین ادعا کرد که برخی از سران آن کشورها، بهطور خصوصی بابت تجاوز به مراکز هستهای ایران از او تشکر کردهاند.
او همچنین از ترامپ بهخاطر نقش نظامی واشنگتن علیه تهران قدردانی کرد و مدعی شد که رژیم صهیونیستی به تجاوزهای نظامی خود ادامه خواهد داد.
این تمجید از تجاوزهای نظامی، تنها ۲ روز پس از آن صورت گرفت که ترامپ از همان تریبون سازمان ملل، تهدیدی بهمراتب صریحتر علیه ایران مطرح کرده بود.
تهدیدهای ضدبشری ترامپ علیه ایران
ترامپ روز سهشنبه، ۲۲ سپتامبر (۳۱ شهریور) در سخنرانی خود در مجمع عمومی، از تجاوز نظامی آمریکا علیه ایران دفاع کرد و ادعاهای بیساری را مطرح کرد.
رئیسجمهور آمریکا سپس تهدیدهایی را علیه ایران مطرح کرد.
رویترز گزارش کرد که ترامپ این تهدید را با درخواستهایی برای انزوای اقتصادی ایران همراه کرد.
این لحن نه تنها به دلیل شدت آن، بلکه به دلیل محل ارائه آن نیز قابل توجه بود.
منشور سازمان ملل از کشورهای عضو میخواهد که اختلافها را به صورت مسالمتآمیز حلوفصل کنند و از تهدید یا زور علیه تمامیت ارضی یا استقلال سیاسی سایر کشورها خودداری کنند.
با این حال، رئیس جمهور آمریکا از تریبون سازمان ملل آشکارا یک کشور عضو سازمان ملل را تهدید کرد.
تریبونی برای صلح؛ صحنهای برای جنگ
این تناقض در سخنرانیهای روزهای گذشته موج میزد.
گوترش این نشست را با هشدار درباره اینکه گسترش مناقشات جهانی بازتابدهنده بحرانی عمیقتر دربارهِ مهار قدرت توسط قانون است، آغاز کرد.
او گفت: غیرنظامیان هدف قرار گرفتند، حقوق بشر پایمال شد، از گرسنگی بهعنوان سلاح استفاده شد، امدادگران جان باختند و حقوق بینالملل نادیده گرفته شد.
گوترش بهویژه درباره منطقه غرب آسیا، از سران حاضر در سالن خواست تا از مجمع عمومی برای کاهش تنش و گفتوگو بهره گیرند و تاکید کرد که درگیریها باید متوقف شود.
المیادین در گزارشی نوشت که این تناقض فراتر از صرف کلمات بود. در اکتبر ۲۰۲۴، رژیم صهیونیستی گوترش را عنصر نامطلوب اعلام و از ورود او به سرزمینهای اشغالی جلوگیری کرد؛ اقدامی که باعث شد ۱۰ عضو منتخب شورای امنیت، حمایت خود را از دبیرکل سازمان ملل و دیپلماسی بهطور علنی اعلام کنند.
با این حال، ۲ سال بعد، نتانیاهو در همان نهادی که ریاست آن برعهده گوترش است مورد استقبال قرار گرفت؛ او از برجستهترین تریبون این سازمان برای نمایش پیجری مرتبط با حملههایی که لبنان آنها را مصداق تروریسم و جنایت جنگی میدانست استفاده کرد، به تمجید از تجاوزهای نظامی علیه ایران پرداخت و دیپلماتهایی را که در اعتراض جلسه را ترک کرده بودند، سرزنش کرد.
در همین حال، ترامپ نیز ۲ روز پیشتر از همان صحن برای تهدید ایران استفاده کرده بود.
بنابراین، این تناقض صرفا در سطح لفاظی نبود.
در حالی که از ورود رئیس سازمان ملل توسط رژیم صهیونیستی به اراضی اشغالی جلوگیری شده بود، به نخستوزیر رژیم صهیونیستی فرصت داده شد تا در تریبون سازمان ملل به اقدامهای ببالد که خود مقامات و کارشناسان همین نهاد، آنها را تحت بررسیهای دقیق حقوقی قرار داده بودند.
برجستهترین نهاد دیپلماتیک جهان، برای لحظاتی در روزهای گذشته، به صحنهای بدل شد که در آن نیروی نظامی نه مهار یا تقبیح، بلکه به نمایش گذاشته شد، بهعنوان ابزار تهدید به کار رفت و مورد ستایش قرار گرفت.
انتهای پیام/
تمام حقوق برای محفوظ می باشد کپی برداری از مطالب با ذکر منبع بلامانع می باشد.
طراحی و توسعه: توسط تیم فنی دفتروکیل