سهشنبه ۱۰ شهریور ۱۴۰۵
جدیدترین بررسیها حاکی از آن است که موشک جدیدی که آمریکا در حمله به شهر لامرد در جنوب ایران استفاده کرد، تلفات و ویرانیهای گستردهای برجای گذاشته است.
به گزارش آسوشیتدپرس، این موشک توسط سازندهاش بهعنوان موشک بالستیک آینده تبلیغ شده است: کُشنده، دوربرد و نقطهزن.
موشک تهاجمی دقیق لاکهید مارتین باعث شد ارتش آمریکا میلیاردها دلار برای بهروزرسانی زرادخانه خود سرمایهگذاری کند، اما نگاهی دقیق به آنچه گمان میرود نخستین استفاده از آن در نبرد باشد – در روز نخست جنگ علیه ایران – خطر بالقوه استقرار این سلاح در نزدیکی مراکز جمعیتی را برجسته میکند، زیرا طبق بررسی انجامشده توسط ایر وارز Airwars و مصاحبه با کارشناسان تسلیحات و مقامهای دفاعی سابق، به نظر میرسد که این سلاح ساچمهها را در منطقه وسیعی پخش میکند.
ایروارز دریافت که ۳ موشکی که در ۲۸ فوریه (۹ اسفند ۱۴۰۴) به شهر لامرد در جنوب ایران اصابت کردند، غیرنظامیان را تا فاصله ۵۰ متری (۱۶۴ فوت) از محل انفجارشان به شهادت رساندند و بیش از ۳ برابر دورتر خسارت ایجاد کردند؛ ایروارز همچنین دریافت که این موشکها بر فراز یک مجتمع ورزشی و ۲ محله مسکونی منفجر شدند.
ایروارز نخستین نهادی است که شعاع آسیب حملهها در لامرد را نقشهبرداری کرده و برد کُشنده سلاح مورد استفاده را تخمین زده است.
موشک پریزم PrSM به گونهای طراحی شده است که در هوا منفجر شده و دهها هزار ساچمه فلزی متراکم را با سرعت بالا در همه جهات پرتاب کند؛ عکسها، ویدیوها و تصاویر ماهوارهای از پیامدهای حمله به لامرد که توسط ایروارز تجزیهوتحلیل و توسط آسوشیتدپرس تایید شده است، نشان میدهد که ساختمانها، خیابانها و وسایل نقلیه بهشدت در الگوی انفجاری که کارشناسان میگویند با قابلیتهای پریزم مطابقت دارد، لکهدار شدهاند.
۶ متخصص سلاح، ازجمله ۲ نفر از مقامهای نظامی سابق آمریکا، گفتند که معتقدند موشکهای بالستیک پریزم به لامرد اصابت کردهاند و گفتند بعید است که از سلاحهای رژیم صهیونیستی استفاده شده باشد.
مایکل مایر، مشاور سابق ارتش آمریکا در زمینه قوانین جنگ، گفت: به سختی میتوان دلیلی برای استفاده از پریزم در یک منطقه پرجمعیت پیدا کرد.
ایروارز، یک سازمان غیرانتفاعی مستقر در لندن، بیش از یک دهه پیش برای ردیابی گزارشهای مرگ غیرنظامیان در حملههای هوایی آمریکا در سوریه و عراق تاسیس شد و همچنین درگیریها در غزه و جاهای دیگر را رصد کرده است؛ این سازمان به مطالب عمومی مانند عکسها، فیلمها، تصاویر ماهوارهای، رسانههای اجتماعی و گزارشهای خبری متکی است و از نرمافزار موقعیتیابی جغرافیایی و دیگر ابزارها برای کمک به تجزیهوتحلیل این شواهد استفاده میکند.
ایروارز از این روشها برای بررسی حملهها به لامرد استفاده کرد؛ این سازمان مکانهای تقریبی انفجار موشکها، مکانهایی که گزارش شد در آنها غیرنظامیان هدف قرار گرفتند و مکانهایی که خسارتهای قابل مشاهده و با الگوهای انفجار مطابقت دارد، نقشهبرداری کرد؛ سپس فواصل بین موقعیتها را برای تخمین شعاع انفجار اندازهگیری کرد.
آسوشیتدپرس با اندازهگیری فاصله بین محل شهادت غیرنظامیان و محل انفجار موشکها در هوا، براساس دوربینهای امنیتی و دیگر ویدیوها، تخمین شعاع انفجار ایروارز را تایید کرد؛ آسوشیتدپرس همچنین تصاویر ماهوارهای، عکسها و ویدیوهای خسارتهای ناشی از محل حمله را بررسی کرد.
لاکهید مارتین به پرسش درباره دامنه تاثیر موشک پاسخ نداد؛ این شرکت یک ویدیوی انیمیشنی منتشر کرده است که انفجار پریزم را مدلسازی میکند.
فرماندهی مرکزی آمریکا در پستی که در اول مارس (۱۰ اسفند ۱۴۰۴)، یک روز پس از حمله به لامرد، در شبکه اجتماعی ایکس ارائه کرد، تصویری از شلیک موشکهای پریزم در جریان جنگ علیه ایران را منتشر و ۳ روز بعد، اعلام کرد که موشکهای پریزم در یک «نخستین بار در تاریخ» علیه ایران استفاده شدهاند، هرچند محل دقیق آن مشخص نبود.
چند هفته بعد، همزمان با توجه رسانهها به گزارشهای مربوط به حملهها به لامرد، سخنگوی فرماندهی مرکزی در بیانیهای اعلام کرد که نیروهای آمریکایی در ۲۸ فوریه موشکهای کروز پریزم یا هیچ سلاحی را به لامرد شلیک نکردهاند و غیرنظامیان را هدف قرار نمیدهند و اتهامهایی را متوجه ایران کرد.
با وجود این، کارشناسان تسلیحات گفتند موشکی که در فیلم دوربینهای امنیتی از لامرد دیده شده است، با اتهامهای ضد ایرانی سخنگوی فرماندهی مرکزی آمریکا مطابقت ندارد.
فرماندهی مرکزی آمریکا در پاسخ به ایروارز و آسوشیتدپرس بار دیگر انکار مسئولیت خود را تکرار کرد و گفت که این براساس بررسی قبلی از آنچه در آنجا اتفاق افتاده است، بوده است؛ برد کوپر، فرمانده سنتکام همچنین در ماه مه در کنگره آمریکا ادعا کرد که آنها فقط در حال بررسی یک مورد از حمله آمریکا هستند که منجر به شهادت غیرنظامیان شده است، یعنی حمله به یک مدرسه ایرانی در میناب.
طبق گفته ارتش آمریکا، موشکهای جدید قرار است جایگزین سیستم موشکی تاکتیکی ارتش شوند که دههها مورد استفاده قرار میگرفت.
لاکهید مارتین میگوید، در حالی که ATACMS میتواند تقریبا ۳۰۰ کیلومتر (۱۸۶ مایل) را طی کند، پریزم میتواند اهدافی را در فاصله بیش از ۴۹۹ کیلومتر (۳۱۰ مایل) هدف قرار دهد.
پریزم از یک جنبه کلیدی دیگر با مدل قبلی خود متفاوت است؛ کارشناسان ایروارز و سلاح میگویند، در حالی که ATACMSها به قطعات فولادی یا بمبهای کوچک بر فراز منطقه هدف خود خرد میشوند، پریزم منفجرشده دهها هزار گلوله ساختهشده از تنگستن را در همه جهات شلیک میکند.
به گفته مجلات دفاعی، به دلیل چگالی بالا و نقطه ذوب تنگستن، گلولهها پس از انفجار شکل خود را حفظ میکنند؛ این امر آنها را بسیار کُشنده میکند.
موشکها در لامرد خسارتها را در فاصله بسیار دوری از محل انفجار خود ایجاد کردند؛ ایروارز تصاویری از مدرسهای در لامرد پیدا کرد که توسط موشکی که بر فراز سالن ورزشی شهید نعیمی در حدود ۱۷۰ متری (۵۵۷ فوت) دورتر منفجر شده بود، آسیب دیده بود.
انفجار جداگانهای بر فراز محله تل خندق، آوینا برزگر ۲ ساله را که در حیاط خانهاش بازی میکرد، به شهادت رساند؛ ایروارز تخمین میزند که گلولهای که به این کودک برخورد کرد، ۵۰ متر از محل انفجار فاصله داشته است؛ این نهاد با تعیین موقعیت جغرافیایی خانه وی، براساس ویدیویی که در جلویی آن را نشان میداد و اندازهگیری فاصله خانه تا محل انفجار، به این نتیجه رسیده است.
آمریکا، انگلیس و استرالیا متعهد به خرید پریزمهای بیشتر هستند.
از زمان حمله به لامرد، پنتاگون قراردادی به ارزش بیش از ۴ میلیارد دلار با لاکهید مارتین برای ۴ برابر کردن تولید پریزم امضا کرد؛ انگلیس در ماه ژوئن اعلام کرد که ۱۳۰ میلیون پوند (۱۷۷ میلیون دلار) برای تهیه این سلاح کنار گذاشته است.
استرالیا این موشکها را در سال ۲۰۲۵ خریداری کرد و در ماه آوریل میلیاردها دلار در برنامه پریزم سرمایهگذاری کرد.
کارشناسان تسلیحات میگویند باید با دقت از پریزمها استفاده شود.
ترور بال، متخصص سابق مواد منفجره در ارتش آمریکا خواستار احتیاط در رابطه با این سلاح شد و گفت: این ماده افرادی را که در خارج از خانههایشان توسط دیوارها محافظت نمیشوند، خواهد کشت.
انتهای پیام/
تمام حقوق برای محفوظ می باشد کپی برداری از مطالب با ذکر منبع بلامانع می باشد.
طراحی و توسعه: توسط تیم فنی دفتروکیل