جمعه ۱۵ خرداد ۱۴۰۵
جنگ رژیم صهیونیستی علیه غزه که از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ (۱۵ مهر ۱۴۰۲) آغاز شد، بهسرعت در زمینههای مختلف و در جغرافیاهای متفاوت گسترش یافت.
کشورهای غربی مدعی آزادی بیان و دفاع از حقوق بشر از اصلیترین کانونهای ابعاد دیگر جنگی بودند که رژیم صهیونیستی علیه رسانهها بهراه انداخت: جنگ علیه خبرنگاران و اهالی رسانه در غزه و فراتر از آن تا صدایی از جنایت جاری در غزه به گوش جهان نرسد.
فرانسه در خط مقدم کارزاری که رژیم صهیونیستی علیه خبرنگاران حامی فلسطین بهراه انداخت، حضور یافت؛ بازداشت پیدرپی خبرنگاران و فعالان رسانهای حامی فلسطین در فرانسه با این هدف انجام شدند.
در این میان خبرنگاران و فعالان رسانهای ایرانی بخش مهمی از فهرست فرانسه سرکوب صدای فلسطین بودند.
در همین رابطه بشیر بیآزار فعال رسانهای که به دلیل انتشار مطالب در محکومیت جنایتهای رژیم صهیونیستی در فرانسه بازداشت شد در گفتوگو با میزان به تشریح ابعاد این موضوع پرداخت.
بیآزار با اشاره به اینکه اقدامهای دولت فرانسه علیه حامیان فلسطین در عرصههای مختلف تشدید شده است، گفت: فرانسه از گذشته روابط نزدیکی با رژیم صهیونیستی داشته است، اما این روابط پس از آغاز جنگ رژیم صهیونیستی علیه غزه در اکتبر ۲۰۲۳ (مهر ۱۴۰۲) تشدید و به افزایش بیسابقه سختگیریها علیه حامیان فلسطین اعم از استادهای دانشگاه، دانشجویان، خبرنگاران و روزنامهنگاران آزاد فعال در زمینه حقوق مردم فلسطین منجر شد.
وی با بیان اینکه دولت فرانسه با شمار قابل توجهی از خبرنگاران و روزنامهنگاران، دانشجویان و استادان دانشگاه به دلیل حمایت از فلسطین برخورد کرده است، اظهار کرد: موضوع بازداشت شخص من، مهدیه اسفندیاری و شاهین حزامی به دلیل ایرانی بودن حساسیت بیشتری درپی داشت.
این فعال رسانهای با اشاره به اینکه مهدیه اسفندیاری در ۱۰ اسفند ۱۴۰۳ در خانه خود به شکلی غیرانسانی بازداشت شد که میتوان از آن بهعنوان ربوده شدن هم یاد کرد، گفت: پس از ناپدیدشدن اسفندیاری، خانوادهاش از بیجواب ماندن تماسهایشان نگران شدند؛ دو سه روز بعد دوستان اسفندیاری به خانه وی مراجعه میکنند که کسی در را باز نمیکند.
به گفته بیآزار، آنها برای باز کردن در خانه از آتشنشانی کمک میگیرند و پس از باز شدن در، با بهم ریختگی خانه و غیبت اسفندیاری مواجه میشوند.
وی با اعلام اینکه از آن تاریخ خبری از اسفندیاری نبود تا اینکه روزنامه لوپوئن فرانسه از بازداشت وی خبر داد، ادامه داد: در ۲ ماه گذشته به اسفندیاری درباره اتهام منجر به بازداشتش چیزی گفته نشد؛ فرانسویها حتی یک بار هم به وی اجازه تماس یا ملاقات با خانواده را ندادند و مانع دسترسی حقوقی و کنسولی سفارت ایران در پاریس شدند؛ خانواده اسفندیاری همچنان تماسی با وی ندارند؛ این برخورد فرانسه قرون وسطایی است.
بیآزار در معرفی جدیدترین مورد از بازداشت خبرنگاران حامی فلسطین در فرانسه، گفت: نحوه بازداشت حزامی بهشدت عجیب بود؛ ۱۰ افسر پلیس که صورت خود را پوشانده بودند، در خانه شاهین حزامی را صبح سهشنبه شکستند تا وارد خانه شده و وی را بازداشت کنند.
به گفته بیآزار، آنها خانه حزامی را تخریب و وی را به شکل غیرانسانی بازداشت کرده و با خود بردند؛ همه این کارها در مقابل چشمان همسر و ۲ فرزند حزامی رخ داد.
این فعال رسانه با بیان اینکه فرانسه اقدام مشابهی را علیه مهدیه اسفندیاری، پژوهشگر دانشگاه لیون و حامی فلسطین انجام داد، تصریح کرد: حزامی خبرنگار بوده است و فرانسه با یک خبرنگار چنین برخوردی داشته است.
بیآزار در تشریح هدف فرانسه از انجام اقدامهای سختگیرانه علیه خبرنگاران و فعالان حامی فلسطین، گفت: فرانسه جامعه مسلمان قدرتمندی دارد و جمعیت قابل توجهی از مسلمانان در اروپا در این کشور ساکن هستند؛ این افراد در یک سال اخیر فعالیتهای ضدصهیونیستی و ضد نسلکشی خود را توسعه دادهاند؛ در یک سال گذشته هر هفته بهصورت تقریبا بیوقفه در پاریس تظاهرات در حمایت از فلسطین و غزه برگزار میشود.
وی تصریح کرد: به نظر من هدف فرانسه از چنین بازداشتهایی این است که جوّ فزاینده ضدصهیونیستی در اروپا و بهویژه در فرانسه را با ایجاد هزینه برای فعالان و حامیان فلسطین و غزه تحت کنترل در بیاورند.
وی ضمن تاکید بر انجام کارهای رسانهای برای تشریح اقدامهای فرانسه در بازداشت حامیان ایرانی فلسطین در این کشور، گفت: رسانهها باید گذشته از رفتارهای ضدانسانی و ضد حقوق بشری فرانسه در هنگام بازداشت، موضوع غیرقانونی بودن این بازداشتها را تشریح کنند؛ چه در موضوع من، چه در موضوع اسفندیاری و چه در موضوع حزامی ابتدا باید احضار و تفهیم اتهام انجام میشد، اما هیچیک از مراحل قضایی و حقوقی طی نشد.
بیآزار گفت: آنها یک ماه من را حبس کردند و یک بار در این مدت از من نپرسیدند که آیا اتهامهای خود را قبول داری؟ یک بار به من اجازه دفاع از خودم را هم ندادند.
این فعال رسانهای همچنین به تاثیر برخوردهای فرانسه با حامیان فلسطین اشاره کرد و گفت: واقعیت این است که این فضای رعب و وحشتی که دولت فرانسه با چنین بازداشتها و برخوردهایی ایجاد کرده است، تاثیرهای موقت و کوتاهمدتی دارد؛ به این معنی که احتمالا فعالان و حامیان فلسطین درپی چنین برخوردهایی تحت تاثیر قرار گرفته و اندکی فعالیتهای خود را کمرنگ کنند تا به اتفاق مشابهی مبتلا نشوند، اما در بلندمدت، این کارها تاثیری نداشته است.
به گفته وی، رشته تظاهراتی که در سراسر فرانسه از جمله در پاریس برگزار میشود، رشد تصاعدی جمعیت از زمان آغاز جنگ رژیم صهیونیستی علیه غزه را درپی داشته است؛ رویکرد فرانسه در سرکوب صدای غزه و فلسطین اتفاقا اثر معکوس دارد.
بیآزار تاکید کرد: فرانسه در برابر سیلی که افکار عمومی آن را میبرد، دستوپا میزند؛ برای نخستین بار در فرانسه درباره نسلکشی در غزه اطلاعرسانی دقیق میشود و فرانسویها در حال مواجهه با نسلکشی در فلسطین هستند؛ فرانسه چند دهه تلاش کرد جنایتهای رژیم صهیونیستی را از دید افکار عمومی خود پنهان کند، اما طی یکی ۲ سال گذشته فلسطینیها در غزه، دقیق اطلاعرسانی کردند.
وی با بیان اینکه فلسطینیها اکنون با ابزارهای خبری کوچک بهعنوان انسانرسانه با وجود محدودیتها اخبار نسلکشی را منتشر میکنند و حرف خود به گوش اروپاییها و فرانسویها میرسانند، گفت: دولت فرانسه تلاش کرد با بگیر و ببندها مقابل جریان اطلاعرسانی بایستد، اما متوجه شد دیگر کار از کار گذشته است.
بیآزار با اشاره به اینکه بازداشت فعالان و حامیان فلسطین و غزه در رسانههای فرانسوی هم منتشر شده و مورد توجه قرار گرفته است، اظهار کرد: این امر دولت فرانسه را در موضعی قرار داده که باید به نحوی از اقدامهای خود دفاع کرده و درباره آنها توضیح دهد؛ اساس بازداشتها غیرقانونی بوده است و به همین دلیل توضیحی هم برای آن وجود ندارد؛ از این رو فرانسه نه تنها در رسیدن به اهداف برنامهریزیشده ناکام مانده، بلکه آرمانهای فلسطین بیش از گذشته پخش شده و مردم فرانسه و افکار عمومی را درگیر کرده است.
فعال رسانه در پایان با بیان اینکه افکار عمومی فرانسه درپی این بازداشتها مانند بازداشت من این پرسش را مطرح کردند که دلیل بازداشت چه بوده است؟ چرا باید کسی صرفا به دلیل حمایت از فلسطین بازداشت شود؟ و دولت فرانسه جوابی ندارد، گفت: در موضوع من در اتهامهایم به پستهایی اشاره شده بود که در شبکههای اجتماعی در حمایت از فلسطین منتشر یا بازنشر کرده بودم؛ خود فرانسویها هم این را باور نمیکنند.
انتهای پیام/
تمام حقوق برای محفوظ می باشد کپی برداری از مطالب با ذکر منبع بلامانع می باشد.
طراحی و توسعه: توسط تیم فنی دفتروکیل